Rodowód
Enhance user experience with Advanced Tabs, allowing seamless content navigation. Organize information efficiently while keeping the interface clean and interactive. Perfect for FAQs, product details, or multi-section content.
Enhance user experience with Advanced Tabs, allowing seamless content navigation. Organize information efficiently while keeping the interface clean and interactive. Perfect for FAQs, product details, or multi-section content.
Enhance user experience with Advanced Tabs, allowing seamless content navigation. Organize information efficiently while keeping the interface clean and interactive. Perfect for FAQs, product details, or multi-section content.
Rodowód, a rasowość psa
Rodowód (lub wyciąg z KW) natomiast, to dokument szerszy niż metryka. Oprócz danych dotyczących hodowcy i właściciela oraz elementów jednoznacznej identyfikacji zwierzęcia zawiera informacje dotyczące jego genealogii – inaczej mówiąc przedstawia jego przodków z linii ojca i matki w ujęciu pokoleniowym. W rodowodach wydawanych przez ZKwP do 4-go pokolenia włącznie.
Rodowód ZKwP może otrzymać każde zwierzę posiadające metrykę ZKwP i wydawany on jest wyłącznie przez Biuro Zarządu Głównego. Rodowód może być w wersji krajowej wówczas uprawnia do zarejestrowania zwierzęcia na terenie RP lub także w wersji eksportowej uprawniającej do zarejestrowania zwierzęcia zarówno w kraju jak i za granicą.
Tylko rodowody ZKwP, jako jedynej uznanej przez FCI (Międzynarodową Federację Kynologiczną) kynologicznej organizacji w Polsce mogą być podstawą do zarejestrowania zwierzęcia na całym świecie w organizacjach będących członkiem FCI, bądź w organizacjach prowadzących dokumentację uznaną przez FCI i vice versa – w ZKwP mogą zostać zarejestrowane wyłącznie zwierzęta z rodowodami eksportowymi po uprzedniej nostryfikacji przez Biuro zarządu Głównego ZKwP wystawionymi przez organizacje członkowskie FCI i organizacje, których dokumentacja jest uznawana przez FCI.
Każdy inny dokument czy pseudorodowód nie uprawnia do uznania zwierzęcia za rasowe w Związku Kynologicznym w Polsce oraz strukturach FCI.
W świetle powyższego za psa rasowego w strukturach FCI w Polsce można uznać jedynie zwierzę posiadające metrykę ZKwP lub rodowód ZKwP, rodowód eksportowy ZKwP bądź nostryfikowany przez ZKwP rodowód zagraniczny.
Rasowy, to wyłącznie pies rodowodowy, a uznany rodowód jest gwarantem rasowości.
Jednocześnie należy wspomnieć, że nie każdy rasowy/rodowodowy pies może być rodzicem rasowych szczeniąt. Rodowodowe, a zatem jedynie rasowe szczenięta pozyskiwane są wyłącznie w wyniku kojarzenia rodowodowych zwierząt hodowlanych: reproduktorów i suk hodowlanych, t.j. zwierząt dla których ZKwP zgodnie z dyrektywami FCI stwarza konieczność uzyskania kwalifikacji hodowlanych, często zróżnicowanych dla poszczególnych ras. Weryfikacja taka, zapewnia utrzymanie co najmniej właściwej klasy rodowodowych zwierząt zgodnie z wzorcami ras zarówno w dbałości o eksterier, jak i o ich psychikę zgodną z przeznaczeniem użytkowym i pożądanym charakterem.
Jedynie hodowla w strukturach ZKwP daje pewność prowadzenia właściwych działań hodowlanych oraz selekcji prowadzonej przez uznanych przez FCI specjalistów – sędziów kynologicznych podczas wystaw kynologicznych, przeglądów i testów. Pozytywna weryfikacja eksterieru i psychiki rasowych zwierząt wyrażona w ocenach (doskonałych dla psów, a min. bardzo dobrych dla suk) i opisach wystawowych daje przepustkę do pozytywnej klasyfikacji hodowlanej konkretnego zwierzęcia. Przedstawiciele niektórych ras muszą spełnić ponadto dodatkowe wymogi w procedurze kwalifikacji hodowlanej. Do nich należą także owczarki niemieckie.
Wymogi kwalifikacji hodowlanej dla owczarków niemieckich:
- wystawy
zarówno dla suk jak i dla psów wymagane są minimum trzy wystawy ukończone z oceną minimum doskonałą dla psów, i min bardzo dobrą dla suk od co najmniej dwóch różnych sędziów otrzymane po ukończonym 15-stym miesiącu życia, przy czym przynajmniej jedna z tych wystaw musi być rangi międzynarodowej lub klubowej rasy. Dla samców owczarka niemieckiego równorzędne z oceną doskonałą jest otrzymanie oceny bardzo dobrej, ale wyłącznie w klasie młodzieży i juniorów na wystawie klubowej oczywiście w wieku po ukończeniu 15 miesiąca życia. - prześwietlenie stawów biodrowych
do hodowli dopuszcza się wyłącznie zwierzęta, które po ukończeniu 1 roku życia zostały prześwietlone pod kątem dysplazji stawów biodrowych, i odczyt zdjęć rtg nie wykazuje obciążenia dysplazją. W Polsce do odczytu i wpisu w rodowód wyników odczytu prześwietlenia uprawnieni są i wskazani przez ZKwP tylko nieliczni lek. weterynarii. Do hodowli w ZKwP dopuszcza się zwierzęta z wynikiem prześwietlenia stawów biodrowych A oraz B.
W Niemczech (kraju pochodzenia rasy) od kilku lat wymagany jest także rtg stawów łokciowych. Ambitni hodowcy z Polski również, mimo póki co braku takiego wymogu, prześwietlają i selekcjonują także swoje zwierzęta pod kątem prawidłowości stawów łokciowych. - testy psychiczne
to sprawdzian właściwej psychiki psów przeprowadzany przez międzynarodowego sędziego prób pracy przy udziale pozoranta i właściciela psa. Test obejmuje kilka ćwiczeń wykazujących zrównoważenie psa, jego naturalną ciętość i chęć obrony w sytuacji zagrożenia. Każde ćwiczenie jest punktowane od 1 do 5 pkt. a łączna ich ilość decyduje o zaliczeniu testu bądź nie. Wyższy pułap punktowy muszą osiągnąć psy poddane wcześniej szkoleniu (znajomość rękawa) a niższy pozostałe. - przegląd hodowlany
przeprowadzany jest dla psów i suk, które posiadają pozytywnie zaliczony test psychiczny oraz co najmniej pozytywne oceniony staw biodrowy (A lub B). Wystawy do przeglądu hodowlanego nie są bezwzględnie wymagane, choć ich komplet z właściwymi ocenami pozwala na bezwarunkową kwalifikację hodowlaną. Przeglądu hodowlanego dokonuje międzynarodowy sędzia kynologiczny eksterieru, który dokonuje szczegółowego opisu psa zgodnie z kartą przeglądu hodowlanego. Sędzia może zamieścić w przeglądzie swoje uwagi, co do kryteriów doboru hodowlanego. Jacy partnerzy byliby preferowani, a jakich cech u innych należy unikać w doborze hodowlanym.
Po spełnieniu wyżej opisanych warunków uprawniona w oddziale osoba dokonuje wpisu w rodowód : reproduktor lub suka hodowlana z datą wpisu potwierdzone funkcyjną pieczęcią i podpisem.
Związku Kynologicznego w Polsce
Bogusław Chmiel
Rodowód, ale jaki?
Posiadanie Owczarka Niemieckiego z rodowodem to nie snobizm, nie ma również obowiązku wystawiania takiego psa, ani uczestniczenia aktywnie w strukturach ZK. Decydując się na psa z rodowodem znacznie zwiększamy prawdopodobieństwo posiadania psa o cechach zarówno fizycznych jak i psychicznych opisywanych we wzorcu rasy. Ponad 100 letnia praca hodowlana jest właśnie po tu by każdy przedstawiciel rasy zaspokajał oczekiwania świata ludzkiego wobec najuniwersalniejszej rasy świata, by sprawdzały się w służbie człowiekowi i pracując, i towarzysząc.
Ostatnie kilkanaście lat mocno jednak zdewaluowało pojęcie RODOWÓD.
O ile do 1 stycznia 2011 r. wybitni miłośnicy DON tylko i wyłącznie zrzeszając się w stowarzyszeniach poza strukturami ZK mogli hodować odmianę długowłosą, tak od 2 lat nic absolutnie nie stoi na przeszkodzie by działali w ramach ZK. O ile oczywiście ich zwierzęta mają udokumentowane pochodzenie.
Wystarczyło poddać zwierzę przeglądowi-kwalifikacji do odmiany długowłosej, zastosować się do restrykcyjnych warunków hodowlanych obowiązujących w profesjonalnym świecie kynologicznym by hodować w Związku Kynologicznym, organizacji o najdłuższych i najbogatszych tradycjach w hodowli psów, należącym do FCI największej na świecie Federacji Kynologicznej.
Tak więc wydawać by się mogło, iż od 2 lat sprawa stała się prostsza. Niestety, mimo zapewne dobrych chęci, autorzy nowelizacji ustawy o ochronie zwierząt wprowadzili 1 stycznia 2012 r. ogromne zamieszanie.
Treść :
„Prawo do rozmnażania zwierząt w celach handlowych mają wyłącznie hodowle zarejestrowane w ogólnokrajowych organizacjach społecznych, których statutowym celem jest działalność związana z hodowlą zwierząt rasowych, np. psów i kotów”.
miało zminimalizować bezlitosną produkcję tysięcy psów w typie rasy, psów o niewiadomym pochodzeniu, zdrowiu itd. przez osoby przypadkowe, w miejscach przypadkowych i ich sprzedaż z bagażników aut na targowiskach. Problemem jednak okazało się nie zdefiniowanie pojęcia „hodowla zarejestrowana w ogólnopolskiej organizacji”. Lawinowo więc, by nadal prowadzić swój proceder, producenci rejestrowali kluby, klubiki, stowarzyszenia, często obejmujące zasięgiem podwórko 3 sąsiadów, pochodzenie swych zwierząt dokumentując na kartce z zeszytu na kolanie. Tego ustawa nie przewidziała, a potencjalni nabywcy, nie mając o tym wiedzy rozpoczęli zakup psów „z rodowodem”, który nie daje nam nic. Nie gwarantuje nawet pochodzenia szczeniaka, rozmnażane zwierzęta nie są poddawane żadnej weryfikacji poza łaskawym okiem właściciela, nie mamy więc gwarancji ani zdrowia ani psychiki, baaa nawet wyglądu.
Coraz częściej więc do oddziałów ZK zgłaszają się posiadacze psów z taką dokumentacją nie mając pojęcia, iż dokument ten nie jest uznawany nigdzie poza: miejscem, domem, podwórkiem, kojcem gdzie zwierzątko się urodziło.
Sprawdzajmy więc, nie przykładajmy ręki do bezmyślnej produkcji psów bez głowy, ładu i składu, prowadzonej tylko i wyłącznie w celu osiągnięcia jak największych korzyści majątkowych. Kupując szczeniaka z hodowli zarejestrowanej w ZK, masz pewność iż oboje rodzice mają prześwietlone stawy biodrowe, ich psychika zostala oceniona przez sedziów pracy podczas obowiązkowych testów i egzaminów, a eksterier podczas wystawy. Udokumentowane pochodzenie daje powtarzalność cech przodków, mamy szansę mieć psa o wymarzonej psychice i wyglądzie. KON powstał by jeszcze bardziej podnieść poziom hodowli i wyselekcjonować najwybitniejsze psy i suki zarówno pod względem budowy anatomicznej jak i cech psychicznych w celach hodowlanych. Przynależność hodowców do klubu nie jest obowiązkowa. Jednak wielu z nich poddaje dobrowolnie swoje zwierzęta zaostrzonym kryteriom doboru hodowlanego.
Pamiętaj, psa kupujesz na długie lata, a jego charakter, zdrowie również oczekiwany wygląd determinować bedą najbliższe minimum 10 lat waszego wspólnego życia.
Rodowodowy, ale czy rasowy? Refleksje po nowelizacji ustawy o ochronie zwierząt.
Jak szeroko informowały media od 01.01.2012 weszła w życie znowelizowana ustawa o ochronie zwierząt. Wprowadzone zapisy miały dostosować nasze prawo do obowiązujących w innych krajach regulacji prawnych dotyczących także hodowli psów. Ustawa w zamyśle miała całkowicie zlikwidować proceder rozmnażania i handlu psów nierasowych.
Przed wejściem nowelizacji w życie, sytuacja dla potencjalnych nabywców wyglądała tak, że oferowane psy z były z rodowodem FCI, i marginalnie kilku pomniejszych istniejących od lat 90-tych organizacji, oraz całe rzesze sprzedawane bez żadnej dokumentacji na targowiskach, w internecie, czy pseudohodowlach.
Jak można zauważyć obecnie wszystkie legalnie oferowane przez hodowle w internecie szczenięta posiadają rodowód. Wielu nabywców szczeniąt sądzi zatem że nabywa psa rasowego po bardzo atrakcyjnej cenie.
Dość liczne grono osób rozmnażających owczarki bez rodowodu po wejściu ustawy w życie nie zrezygnowało z tego procederu, i znalazło sposób na jej obejście. Wystarczyło zarejestrować stowarzyszenie pod dowolna nazwą odwołującą się do hodowli psów rasowych (owczarków niemieckich), napisać regulamin odwołujący się do szczytnych zasad hodowlanych, których się i tak nie respektuje, i już można legalnie rozmnażać nie stosując się faktycznie do reguł hodowli owczarka niemieckiego przyjętych na całym świecie dzięki ponad 100 letniej pracy SV i FCI, i wydając rodowody nie uznawane przez nikogo.
Powstaje pytanie dlaczego tak się dzieje, i dlaczego taki proceder dotyka przede wszystkim owczarka niemieckiego. Wynika to z kliku czynników, o których potencjalny nabywca owczarka powinien wiedzieć, aby się ustrzec przed nabyciem szczenięcia wadliwego psychicznie, obarczonego chorobami (dysplazja stawów), a przede wszystkim z punktu widzenia przepisów hodowlanych przyjętych powszechnie na świecie – nierasowego.
Owczarek niemiecki jako rasa powstał pod koniec XIX wieku w Niemczech, i od 1899 jest w sposób planowy hodowany w ramach organizacji SV (Schaeferhund Verein) w Niemczech. W przeciwieństwie do wielu innych ras psów jest hodowany nie tylko dla swej ponadprzeciętnej urody, ale co ważne dla wszechstronnych walorów użytkowych. Organizacja założycielska rasy SV należy do największej na świecie organizacji kynologicznej – FCI istniejącej od 1911 r.
Jedyną polską organizacja należącą do FCI jest ZKwP. ZKwP istnieje od 1938, a do FCI należy od 1948. Organizuje rocznie w Polsce ponad 150 wystaw, w tym kilkanaście międzynarodowych. Hodowla opiera się na zasadach naukowych.
Hodowla owczarka niemieckiego w ramach SV i FCI jako psa użytkowego podlega określonym przepisom hodowlanym. Żadna inna rasa psów nie posiada takich wymagających przepisów hodowlanych. W ramach przepisów SV od psa hodowlanego jest wymagane RTG stawów biodrowych i łokciowych, badanie DNA, co najmniej dobre oceny z wystaw i wyszkolenie IPO, lub inne opisane w przepisach. W ramach FCI obowiązujących w Polsce co najmniej RTG stawów biodrowych, minimum 3 bardzo dobre oceny z wystaw dla suk, dla psów tylko doskonałe, i wyszkolenie minimum IPO-1. W przypadku owczarka który posiada polska licencję hodowlaną wymogi są zbieżne z tymi w SV. Do hodowli nie mogą być dopuszczone zwierzęta z dysplazją stawów, posiadające wady anatomiczne i o słabej psychice, wykazujące lęk bądź agresję do ludzi i innych zwierząt.
Wystawy owczarków niemieckich organizowane przez ZKwP, zazwyczaj licznie obsadzone w porównaniu do innych ras są sędziowane przez sędziów polskich o uprawnieniach krajowych i międzynarodowych, oraz zagranicznych – głównie z Niemiec sędziów SV – specjalizujących się w tej rasie, i będących często uznanymi na arenie międzynarodowej hodowcami czołowych owczarków świata. To dzięki nim i ich wieloletniej pracy owczarek osiągnął dzisiejszy wygląd.
Wysoki poziom eksterieru osiągnięty przez lata ostrej selekcji prowadzonej przez hodowców i sędziów, wymogi zdrowych stawów, obowiązkowe wyszkolenie zwierząt, i konieczność poddania się ocenie przez powszechnie uznanych fachowców, a nie tylko wąskie przez nikogo nie uznawane grono, są dla osób chcących jedynie rozmnażać owczarki w celach handlowych zbyt trudne, a przede wszystkim zbyt kosztowne. I to jest podstawowa przyczyna obchodzenia przepisów ustawy o ochronie zwierząt.
Nabywając owczarka z rodowodem nowopowstałych klubów, bądź stowarzyszeń, w świetle obiektywnie uznanych w kynologii wymogów hodowlanych, nabywamy psa w typie rasy, ale nie rasowego, po rodzicach bez wyszkolenia, o nieustalonych cechach psychicznych, słabej anatomii, i często nieznanych wynikach RTG stawów jego przodków w kierunku dysplazji. Pieniądze „zaoszczędzone” w trakcie zakupu możemy potem stracić w przychodni weterynaryjnej, jeśli wystąpią problemy zdrowotne, bądź mogą wystąpić problemy z charakterem takiego psa, który może stać się niebezpieczny dla domowników i otoczenia.
Takie są fakty. Zatem wybór należy do Państwa.
Wzory dokumentów
